Blog 1: Tom Egbers

Wat houd je bezig vraagt Facebook altijd elke dag.

Ik keek vanavond naar Khalid en Sophie waarin Tom Egbers  te gast was. Hij wilde een weerwoord geven op alle aantijgingen en beschuldigingen in een artikel in de Volkskrant over een relatie met een 22 jaar jongere medewerkster bij studio sport. Dit speelde ook al 20 jaar geleden.

Tom was zichtbaar aangedaan over wat hem was aangedaan en ik voelde dat met hem mee. Hij werkte bijna 40 jaar voor studio sport en werd nu als een soort van pedofiele paria aan de kant geschoven. Grensoverschrijdend gedrag. Het is het onderwerp van vandaag. Sinds deugneus Tim Hoffman kwesties van dit ‘’grensoverschrijdende’’ gedrag, waarvan niemand nu eigenlijk een fatsoenlijke definitie kan geven van wat dat precies is en wat daar onder valt, bij de Voice of Holland aan de kaak stelde in zijn programma Boos,  worden er te pas en te onpas bekende Nederlanders naar de kloten geholpen. Er moeten blijkbaar voorbeelden worden gesteld.

Koren op de molen van de a-sociale media, zoals ik de platforms Facebook, en Twitter wens te benoemen. Want net als ik heeft iedereen een mening en kotst die dan ook breeduit op deze platforms waarbij het respect voor de mening van een ander niet meer bestaat, en het taalgebruik vaak dat van mij, en de reden waarvoor ik ooit ontslagen werd, ver overschrijden. Branden in de hel moeten ze, en alles waar ze ooit heel hard en heel lang voorhebben gewerkt, en hebben opgebouwd moet worden vernietigd, die smerige machtswellustelingen. Het is vaak te zielig voor woorden deze reacties, en geeft wat mij betreft aan wat het abdominale laakbare en bedenkelijke niveau is van wat we inmiddels in dit land hebben bereikt.

Maar ook de zogenaamde onafhankelijke publieke media schuwt het niet om te polariseren (nieuw modewoord) en zorgt er heel bewust voor, door dit soort artikelen, eenzijdig belicht, zoals die over Tom Egbers  te plaatsen zonder de andere kant de gelegenheid te geven voor een weerwoord. Of zoals in het geval van Egbers een brief van zijn dochter niet mee te willen nemen in het artikel. Ook dat heb ik aan den lijve mogen ondervinden.

Wie gisteren gekeken heeft heeft een gebroken man gezien die vol emotie zit over wat er met hem is gebeurd. Gevoelens van onrecht, want er staan flink wat onjuistheden in de krant, is zijn kant van het verhaal. En dat juist gepubliceerde leugens kunnen leiden tot het onrecht wat hem nu wordt aangedaan. En nog erger, de hele a-sociale wereld gelooft het Volkskrant artikel, en hoe verweer je je daar tegen? Ik herken die gevoelens heel erg. Ik vond het ook heel dapper dat Tom zijn verhaal zo open en transparant durfde en wilde vertellen. Op tv, alles is en wordt vastgelegd. Er kan dus nooit geen twijfel zijn over wat hij heeft gezegd en beweerd.
In tegenstelling tot de dame in kwestie. Die durft en doet dat niet. Zij heeft haar verhaal alleen maar tegen de krant gedaan, en doet er verder het zwijgen toe. Lafbek denk dan.

Stalkingsberichten in een oude telefoon, zouden kunnen bewijzen en onderbouwen wat Tom nu heeft verklaard. En er is een aangifte/melding hiervan bij de politie. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat Tom die oude telefoon nog in bezit heeft, ook al zou ik me heel goed kunnen voorstellen dat je, na dit soort ellende in de relationele privé sfeer zaken af wil sluiten en dit soort dingen juist verre van je werpt. In de kliko met dat ding dus. Ik heb ook heel veel zaken die met mijn gemeentelijk verleden te maken hadden ritueel verbrand, gewoon ….. weg. Je wilt er niets meer mee van doen hebben. Ik hoop dat Tom dat niet heeft gedaan, en hij hiermee kan aantonen dat wat deze dame, gevolgd door de Volkskrant en alle a-sociale op de platforms beweerde wordt ontkracht en hun de mond, al is het maar voor even, gesnoerd wordt. Omdat het toch vaak heel anders blijkt te zijn dan wat het in eerste instantie leek.