Dat grensoverschrijdend gedrag een moeilijk te definiëren fenomeen is, is allang duidelijk geworden. Want het gaat over grenzen van mensen en wie dat bepaald blijft voor mij onduidelijk. Meeste antwoord daarop is altijd ‘’de ander’’ die bepaald of jij haar of zijn grenzen over gaat. Maar hoe weet je dat? Want vaak kom je daar pas achter als het kwaad eigenlijk al is geschied. Een opmerking, een grap, een uiting, een bericht, avances, zaken waar jij geen enkel kwaad in ziet worden door de ontvanger als ongewenst ervaren en heb je de poppen aan het dansen.Daarnaast ben ik van mening veel van dit soort zaken eigenlijk gewoon al vielen onder ‘’normen en waarden’’ zoals we die al sinds jaar en dag met elkaar hebben afgesproken. Bepaalde dingen zeg je gewoon niet, of doe gewoon niet. Uit fatsoen, een woord wat we vandaag de dag kennelijk allemaal verloren zijn.