Blog 11 Die pet past ons allemaal.

Die pet past ons allemaal.

Dit was de slogan decennia geleden om meer mensen bij de politie te krijgen. We hebben allemaal een verantwoordelijkheid naar de maatschappij toe en het handhaven van een veilige samenleving is iets wat we allemaal zouden moeten willen en kunnen doen. Als politieman/vrouw kun je daartoe bijdragen. Dat was het idee.

Nu heb ik persoonlijk helemaal nooit iets begrepen van mensen die bij de politie gaan of willen werken. Los van het feit dat je misschien uniformgeil bent, of machtswellusteling. Waarom ga je anders in een functie werken waarbij je door de maatschappij, de samenleving allang niet meer gerespecteerd en gewaardeerd wordt zoals vroeger het geval was. Waarom ga je grote risico’s lopen om, niet alleen onrespectvol te worden behandeld maar ook uitgescholden en besmeurd, met stenen bekogeld, en dat is dan nog het minste. Want je loopt tenslotte ook het risico je functioneren met de dood te bekopen als het er echt op aankomt. Als je achter echte vuurwapengevaarlijke criminelen aan moet en je de kogels om de oren vliegen. En dat allemaal voor het hongerloontje wat je hiervoor ontvangt. Want dat werken bij de politie niet de best betaalde baan is gelet op de omstandigheden waar je mee te maken krijgt is al langer bekend.
Dus waarom in vredesnaam ga/wil je daar werken?

Maar het is allemaal nog veel erger en zorgwekkender.

Gisteren zat ik naar het nieuwe avondprogramma van ''Nadia'' te kijken om 19.00 uur. Onderwerp van gesprek was de discriminatie en het racisme binnen het politiekorps. Er waren twee Surinaamse heren te gast die beide voor de politie werkte /gewerkt hadden. En ook een vrouwelijke, vervangend, korpschef. Het was wel duidelijk dat de ‘’echte’’ bazen niet de moed hadden om op tv te verschijnen.Zij probeerde nog zo goed en zo kwaad het ging politiekcorrecte antwoorden te geven. De reacties verbaal en non verbaal van beide heren was heel duidelijk. Alles wat ze zei kon linéarecta de prullenbak in. De manier van hoofdschudden en het ongeloof over het zoveelste bullshit antwoord waren voor mij heel herkenbaar in ieder geval.

De verhalen en beschreven situaties van beide heren waren des te pijnlijker. Vorig jaar was er een documentaire ‘’De blauwe familie’’geweest over dit onderwerp waarin politie mensen vertelde over de praktijken binnen het korps. Nu een jaar later, want iedereen haastte zich toen natuurlijk om aan te geven hoe ernstig dit toch wel allemaal was en dat het moest veranderen, en niet kon natuurlijk, wilde Nadia weten hoe het ervoor stond.

Welnu, de uitkomst laat zich raden natuurlijk. Redelijk recent was het onderwerp opnieuw in de media en schreef ik nog over in mijn vorige blog.De ene werkte nog wel bij de politie want hij geloofd nog steeds in het goede der mensen en wil ook dit onrecht blijven bestrijden. De ander had ontslag genomen, na 27 jaar loyaliteit kon hij het niet meer aan. Zijn verhaal in de docu hadden eerder averechts gewerkt. Want zo is de cultuur, je hangt de vuile was niet buiten. En in plaats dat leiding en collega’s zich zouden afvragen waar ze nu eigenlijk mee bezig waren keerde de blauwe ‘’familie’’ (laat me niet lachen) zich tegen hem. Hij vertrok, na 27 jaar, zonder dat er ook maar iemand van de leiding of management ook maar de moeite nam om op een of andere manier afscheid van hem te nemen. Te erkennen hoe fout ze zaten en excuses te maken. Nee niets helemaal niets. Want de overheid waar dan ook, of welke organisatie, maakt geen fouten. Het is hun cultuur, hun zieke manier van denken die helaas niet zal veranderen. En ik kan het weten, ik ben ervaringsdeskundige op dat gebied.

En ondanks dat hij ook met een PTSS nu thuis zit zegt hij nog steeds, en ik citeer; Het is voor mij nog steeds, ondanks dat ik het niet meer kan en mag doen, het mooiste vak van de wereld. En het is me afgepakt.” Op de vraag van de presentatrice waarom het hem is afgepakt laat hij weten dat er is weggekeken door collega’s, die eigenlijk voor hem hadden moeten staan.  Ook dat herken ik wel. Het gevoel van afgepakt, afgenomen, maar ook de collega’s die je laten vallen. Want er heerst een angstcultuur. Lang niet iedereen wilde meewerken aan die documentaire en ook niet aan het programma nu. En dat is niet alleen bij de politie zo maar bij de gehele overheid. Bang voor represailles, hun baantje, hun carrière, bang voor ontslag, bang….. heel erg bang.

En ze hebben gelijk, want als je wel je mond open doet, je verzet tegen onrecht of fout management dan krijg je daarmee te maken. Gesteund door een al even verrotte, zieke, vooringenomen manier van rechtspraak. ik ben daar het levende voorbeeld van.

En dan vandaag in het RTL nieuws en ik citeer de website maar even

Inlichtingendienst van politie bespioneert illegaal onschuldige burgers

De politie verzamelt op een onwettige manier informatie over onschuldige Nederlanders. Dit gebeurt al vele jaren en op grote schaal door een inlichtingendienst van de politie, die door geen enkele instantie wordt gecontroleerd. Dat blijkt uit interne documenten en politiedossiers in bezit van de onderzoeksredactie van RTL Nieuws. Het gevolg was dat de onschuldige Said werd behandeld als een terrorist.

Lang verhaal kort:

• Inlichtingendienst TOOI van de politie bespioneert op onwettige manier onschuldige Nederlanders
• Goed toezicht op het Team Openbare Orde Inlichtingen van de politie ontbreekt volledig
• TOOI infiltreert, volgt doelwitten stiekem en betaalt informanten voor informatie
• Politie en ministerie weten er al jaren van, maar de praktijk gaat gewoon door

En iedereen die nu nog beweert dat wij in dit land in een democratische rechtstaat leven behoort in een inrichting thuis. Dit riekt niet alleen naar, dit zijn praktijken van een politiestaat, een dictatuur. Wij verpakken het alleen nog steeds netjes. Want RTL kan en mag dit nog steeds gewoon onderzoeken en publiceren. Maar maakt dat de situatie hiermee democratisch? Is het niet dictatoriaal als onderzoek kan plaatsvinden, uitkomsten openbaar gemaakt, maar er vervolgens niets, maar dan ook geen ene fuck mee wordt gedaan of tegen ondernomen?

Als je als overheid rechten, wetten, en regels aan je laars lapt, en gewoon doet en doorgaat met waar je zelf zin in hebt, ben je dictatoriaal. Wij zijn  een dictatuur geworden met een dun laagje democratisch chroom. Zodat niemand het ziet, je het af en toe een beetje oppoetst, zodat het nog een beetje lijkt dat……

Wat zei Rutte ook alweer? Oh ja, wat een gaaf land leven we toch…… en fietste al appel etend met een politiepet op naar huis.