Steeds vaker en om steeds meer verschillende redenen vraag ik mij af waar ik in godsnaam ben beland. De afgelopen week stond weer bol schandalen, misstanden, foute krantenkoppen, en nog veel en veel meer. Maar laten we bij het begin beginnen.
De nationale zakkenvuller
Reinier van Zutphen onze ‘’nationale’’ ombudsman, iemand die voor ons als burger in strijd met of tegen de overheid er voor ons zou moeten zijn, die man. Waar al langer klachten over zijn dat er maar erg weinig van zijn functioneren terecht komt, blijkt nu ook nog eens een ‘’nationale’’ zakkenvuller te zijn. Een ton, 100.000 euro heeft mijnheer maar even gedeclareerd aan ‘’reiskosten’’. Waar heb je mee gereisd dan? De privé jet van Max Verstappen? En waarheen? Daar kun je toch aardig wat keren van op vakantie met je bijstandsgezinnetje wachtend op eten in de rij bij de voedselbank. En toen er onderzoek naar werd gedaan via een WOO (voorheen WOB) verzoek heeft hij dat getracht te voorkomen.
Dat nu werd nu dus door de rechter al onrechtmatig handelen bestempeld. Het onderzoek naar die kosten zal dus nog wel even tijd nemen en wordt ongetwijfeld vervolgd. Maar hoe komt het toch dat wij, de burger, het volk, niemand meer vertrouwen?
AD weg ermee
Dan was er alle ophef over het advies van het leerlingenorgaan LAKS. Tot bedreigingen aan toe, iets waarin we kampioen in zijn geworden, schelden en dreigen vanachter je toetsenboord of je fucking kut telefoon. Twitter is de het enige echte grensoverschrijdende gedrag, de rest valt reuze mee hoor. Maar terug naar waar het over ging. Eén van de Staatscouranten, het AD in dit geval, had een ‘’gemanipuleerde’’ kop geplaatst die suggereerde dat er weer van alles aan onze taal in de klas en op scholen zou ‘’moeten’’ veranderen. Ontploffing op asociale media, Twitter voorop, tot gevolg.
TV programma’s die er allerlei aandacht aan gaan besteden enzovoorts.
Maar er moest helemaal niets. En er werd helemaal niets opgelegd. En het kwam niet van bovenaf vanuit onderwijsorganisaties, of gestuurd vanuit de politiek. En ook de LHBTIQ gemeenschap had er niets mee van doen. Het was slechts een advies. Advies van het LAKS. Een leerlingenadviesorgaan die voorstelde, gelet op de veranderde omgangsvormen, hier eens ‘’over na te denken’’ niet meer en niet minder.
Ik zal eerlijk zijn hoor, mijn broek zakt ook af van al dit soort wijzigingen. Zeker als het moet, of wordt opgelegd. Maar dat was, in tegenstelling tot wat de kop van het AD suggereerde, helemaal niet aan de orde. Daarnaast veranderingen zijn, leuk of niet, van alle tijden. En wanneer jeugd, de leerlingen zelf, zij waarover en waarom het gaat in dit geval, suggesties aandragen over hoe het anders zou kunnen, dan mag en kun je daar best ‘’over na denken’’ het gaat tenslotte over hen. En wie zij wij dan om daar zo over te keer te gaan. Te gaan dreigen…. Dan ben zielig en geen knip voor je neus waard. Een rottig Twitter appeltje in een overvolle grensoverschrijdend gedrag mandje.
Nu we het toch maar weer eens over grensoverschrijdend gedrag hebben, daarover was weer genoeg om van te smullen de afgelopen week. Lees daarover in mijn tweede blog.
We veranderen in een eng landje
In het licht van bovenstaande was er deze week ook weer oplaaiende haat tegen homo’s. In Eindhoven werd een homobar belaagd en een regenboogvlag in brand gestoken. En in Groningen werden medewerkers mishandeld. En vorige week waren er bij de bekerwedstrijd van Spakenburg tegen PSV spreekkoren gericht tegen Xavie Simons.
De tolerantie jegens mensen met een andere seksuele geaardheid en anders denkende is weer in sneltreinvaart aan het afnemen in dit land. Nu worden zelfs de pijlen gericht op Drag Queens. Een zorgelijke ontwikkeling. Van dat mooie vrije land, waar alles mogelijk was en alles kon is nog maar erg weinig over.
Ik probeer dan voor mezelf altijd te achterhalen waar dit vandaan komt. Hoe komt het dat we opeens ons weer zo gaan verzetten tegen iets wat eigenlijk al min of meer geaccepteerd was. Dit verzet is het gevolg van een oorzaak. Oorzaak en gevolg zoals ook de titel van mijn boek luide. Alles gebeurd met een reden is mijn overtuiging. Maar wat is die reden dan. Ik probeer een mogelijke verklaring te schetsen.
In alle eerlijkheid moet ik zeggen dat ook ik best moeite heb met de ontwikkelingen op gender gebied de laatste paar jaar. Ondanks dat ik denk toch redelijk tolerant te zijn en een ieder in zijn waarde probeer te laten. Tijden veranderen, dat is een gegeven. Toen ik in de jaren 60 mijn haar liet groeien en er bloemen in stak viel ook de gehele goe gemeente over mij en mijn generatie heen. We leken wel meisjes, zouden wel homo zijn, en waren naïef in ons denken over de wereld en de problematiek. En ondanks dat ik durf te stellen dat de boemers generatie best wel het een en ander voor elkaar heeft gekregen constateer ik tegelijkertijd dat ook wij, over het grote geheel bekeken, de wereld niet echt hebben kunnen veranderen. In essentie veranderd er niets. En blijven we als mens vastzitten en vooral vasthouden aan de geëigende patronen. Hier zal ik nog wel eens een uigebreide blog aan besteden.
Ik denk dat de wijzigingen en veranderingen op gender neutraliteit voor veel mensen gewoon te snel gaat. Dat mensen het idee hebben, en misschien is dat ook wel een beetje zo, dat het ze door de strot geduwd wordt. Dat we alles wat als niet (helemaal) normaal beschouwd wordt opeens maar normaal gevonden moet worden. We worden overstelpt met veranderingen gewenst door een betrekkelijke minderheid die we als maatschappij maar moeten accepteren. Of dat nu het wijzigen is van boekteksten, of aanduidingen (moedermelk wordt mensenmelk), aanpassen van toiletten enz. Het feit dat we eigenlijk geen geslacht meer zouden moeten zijn maar gewoon alleen ‘’mens’’ is iets waar de meerderheid, en een steeds groter wordende meerderheid zich tegen verzet.
En ik praat hiermee de excessen en uitbarstingen van haat jegens de ander niet goed, zeker niet. Ik probeer te begrijpen waar het vandaan komt. En dit zou een reden kunnen zijn. We gaan te snel. Het ‘’nieuwe’’ normaal is niet normaal. Zo heeft onze lieve heer het niet bedacht toen we op de planeet werden gezet….. als mannetje en vrouwtje, met als doel voortplanting.
Dat wij mensen ons zo hebben ontwikkeld dat we in staat zijn Gods schepping te kunnen repareren daar waar hij een ‘’productiefoutje’’ heeft gemaakt is mooi , maar zoals altijd, wanneer wij ontdekkingen doen, gaan we daarin steeds verder. En noemen dat vooruitgang. Maar zeker in het tempo waarin dit nu gaat vraag ik me dus af of dat nou wel zo gewenst is. We slaan daarin door, in alles. Ik heb daar best moeite mee moet ik bekennen. En daarin ben ik dus blijkbaar niet de enige, en ontstaat er verzet. Alleen is de extreme manier waarop dat verzet zich nu ontwikkeld niet de ontwikkeling die ik voorsta, en is zeer zorgelijk en gevaarlijk. Praten met elkaar in gesprek blijven, begrip en proberen te begrijpen met wederzijds respect is meer een oplossingsvorm waar ik mij in kan vinden. Zonder communicatie stopt alles, laten we dat voorkomen….. met z’n allen.
Reactie plaatsen
Reacties